tuguna

Just another WordPress.com site

>Umud Ali Iki Aylik

leave a comment »

>

Benim minik bebegim iki aylik oldu, inanamiyorum. Zaman cok ama cok hizli geciyor. Bu hizlilik beni hem mutlu ediyor hem de korkutuyor. Bir taraftan daha hizli gecsin, bebegim bir an evvel bana ‘anne’ desin istiyorum, bir taraftan da bu minicik, sirin halleri hep kalsin istiyorum. Sanirim en guzeli hicbir anini kacirmadan bebegimle doyasiya vakit gecirmek.
Bu ay Umud ilk aya gore cok daha kolay bakilabilir bir bebek oldu. Uyku duzeni eskiye gore cok daha iyi, aksam 8 gibi uyutuyorum, birkac saat uyuyup uyaniyor, bir saat kadar uyanik kalip bizimle olmak istiyor. Sonrasinda emzirip yeniden uyutuyorum. Gece iki kez aciktigi icin uyaniyor. Sabah 7-8 gibi uyanip gune basliyor.

Ayrica son bir haftadir ozellikle sabahlari bize gulumseyip kikirdiyor ve onun bu sirin halleri bizi de neselendiriyor.

Ben bu ay anneligin icgudusel oldugu kadar ogrenilecek bir sey olduguna bir kez daha emin oldum. Bazi seyler tecrubeyle ogreniliyor ve hicbir bebek digerine benzemiyor. Umud ilk dogdugunda lohusa yardimcimiz bize gece yada gunduz farketmeksizin her emzirme oncesi altini degistirmemizi soylemisti. Biz de oyle yapiyorduk fakat gece yeniden uykuya donmesi cok zor oluyordu. Haliyle alt degistirme sirasinda uykusu cok aciliyordu. Ben simdi geceleri eger cok gerekmiyorsa altini degistirmiyorum o da misil misil uyuyor.
Umud icin ayri bir oda yapmis olmamiza ragmen ben ilk 4-5 ayi yatagimizin yanina koydugumuz kucuk besiginde gecirmesini istiyordum. Ayri yataklarda ama ayni odada uyuduk birkac hafta oncesine kadar. Fakat yine tecrube ederek ogrendim ki bebegimizi bizim yatagimizda yatirdigimda uyku bolunmesini cok ama cok az oluyor. Baba-anne ve bebek siralamasi seklinde uyuyoruz bir suredir ve cok mutluyuz. Bir yerlerde annesiyle uyuyan cocuklarin ilerde cok daha uyumlu,naif bireyler olacagini okumustum. Ama bir taraftan da bize cok fazla bagimli olmasini istemedigim icin birkac saat besiginde uyumasini sagliyorum.

Sabah bebegim uyandiginda agzima, burnuma minik elleriyle vurup beni uyandiriyor. Ben uyanip ona sariliyorum, opuyorum o da bana gulmeye kahkaha atmaya basliyor. Sonra babasina bakip ona gulumsuyor, haliyle uyuyan babasi karsilik vermeyince aglamaya basliyor:) Bebegimle bu sekilde baslayan bir gun asla kotu gecmiyor.

Written by tuguna

Ocak 3, 2009 11:51 am

bebegimiz kategorisinde yayınlandı

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: