tuguna

Just another WordPress.com site

>Umud Ali Sekiz Aylik

with 13 comments

>

Size bir bebegin ust dislerini cikarmasinin ne kadar zor bir surec oldugunu soyleyen olmus muydu? Bana olmamisti da ben size soyleyeyim dedim!

Iki dislimin ust disleri bi turlu gelemedi. Dis etleri kabarmis, surekli huysuz, keyifsiz malesef bebegim bir suredir. Bu ay ona bakmak gercekten cok zordu, huyu cok degisti, hicbir seyden hosnut olmadi. Uyku duzeni tumden degisti, eskiden bizimle aksam yemegi yer, pijamalarini giyer, emerken kendiliginden uyuyakalirdi ama artik ne mumkun! Uyutmak icin epey ugrasiyoruz sonra disi agridigi icin aglayarak uyaniyor zavalim. Yataginda yatmak istemiyor, bizim yanimizda uyumak icin turlu numaralar ceviriyor, yatagina birakinca yalandan oksurmeler, acikmis gibi yapmalar:) Artik pes edip yanimiza aliyoruz hoop ayni dakika uyuyor:) Numaraci!

Bu ay icinde bir kez cok hastalandi, onu ilk kez doktora goturduk. Atesi 40’a kadar cikti, fitiller suruplar, ilik duslar zor dustu. Bi gece uyandim kendiligimden, Umud’un hic uyanmadigini fark ettim, kontrol etmek icin odasina girdim; bebegim yatagin kosesine kivrilmis, zor nefes aiyor, bir dokundum alev alev. Odum koptu haliyle, kaldirdim hemen soguga yakin dusa soktum. Boyle durumlarda zaturre olmasi bile atesli havale gecirmesinden iyidir. Ertesi gun de dogru doktora. Tabi ki dis yuzundenmis, neyse ki gecti.

Dun de ilk kez dustu:( Ben cok dikkatliyimdir, hayatta guvensiz bir yere birakmam, asla arkasina yastik koymadan yere oturtmam filan ama Umuddaki yaramazlik azmi inanilmaz:) Bizim yatagimizda bi yaninda babasi bi yaninda ben uyuyorduk, ben sabah elimi yuzumu yikamaya kalktim, o da uyanip arkamdan gelmeye calismis, sonra hoop yere. Neyse ki bezi airbag gorevi gormus de bi sey olmamis ama tabi sabahin korunde o adrenalin ve korku icimizi hoplatti.


Hep tatsiz seyler anlattim ama cici gelismeler de yasandi tabi ki. Artik bebegimiz babasina ba-ba bana da mem diyor:):) Ne alaka derseniz ben ona hep annem annem deyip durdugum icin son kismini mem diye kodlayip taklit etmis. Uyandiginda “Meeemmmm” diye sesleniyor, gidip bakiyorum kollarini gozlerini kocaman acip guluyor. Kucagimiza gelmek istedigini de kollarini bize dogru uzatarak belli ediyor, o hali cok hosumuza gidiyor. Bu ay Umudcuk babasindan biraz uzak kaldi, is yogunlugu dolayisiyla. Arada evde ikimiz yalnizken babasi aklina gelince etrafa bakip ba-ba diyor, baba gitti annem diyorum, baba addaaa yapiyor:)
Birini ”gel, gel” diye eliyle cagirmayi da ogrendi, carsida pazarda insanlara gel gel yapip egleniyor kendi kendine:)

Baya bayaa emekliyor artik, henuz karnini kaldiramadi ama epey hareket ediyor, koltuklarin altina giriyor, sonra cikamiyor “meeeeeemmm” diye basiyor feryadi. Gidip cikariyorum:) Tum kablolari cekistiriyor, laptopumu ya da babasinin bilgisayarini karistirmak icin deliriyor. Bizim elimizde ne varsa o cok kiymetli oluyor. Mesela ben kitap okurken kitabimi elimden almaya calisiyordu surekli, gittim ona da bi kitap aldim. Soyle kalin sayfali, icinden bi seyler cikan atraksiyonlu cocuk kitaplarindan. Biraz bakti sonra gene benim kitabima saldirdi. bazen de kucuk bir beyefendi gibi benimle oturup yemek yiyor. Ikimiz masaya oturuyoruz, bi lokma ona bi lokma anneye. Ben icecek ictigimde o da minik bardagindan meyve suyunu talep ediyor. Ben yemeyi kesince o da kesiyor, sonra ikimiz koltuga uzanip film izliyoruz sessiz sessiz. Disi agrimiyorsa cok keyifli oluyor kisaca. Aksama kadar opusup, sariliyoruz, yerde yuvarlaniyoruz, balkondan arabalara bakiyoruz, beraber alisveris yapiyoruz, dus aliyoruz, sarilip uyuyoruz.
Oglumla simdiden arkadas olduk, onsuz hicbir sey yapasim gelmiyor ne kadar yorulsam da. Onun da beni sevdigini bilmek cok guzel. Bir kere cok basim agriyordu, migrenim tutmustu ve agri kesici filan da etki etmedi. Artik sinirden agliyordum ki Umudcuk agladigimi gorup “meeemm” diyerek aglamaya basladi. Hemen onu kucakladim, gozlerine bakip bir sey olmadigini, basimin agridigini anlattim. Sarildik, opustuk.

Kisaca benim tatli bebegim hayatinin ilk zorluklariyla bu ay tanisti, biz anne babasi olarak ona destek olduk elimizden geldigince. Umarim hayatinda yasayacagi her sorun en fazla dis cikarmak kadar olur ve umarim tum sorunlarinda yaninda olabiliriz.

Written by tuguna

Temmuz 3, 2009 1:54 pm

bebegimiz kategorisinde yayınlandı

13 Yanıt

Subscribe to comments with RSS.

  1. >Ne güzel anlatmışın canım yaa,annelik gerçekten bambaşka bir olay,okurken bir kere daha anladım.İkinizi de öpüyorum :**

    ebvata

    Temmuz 3, 2009 at 2:57 pm

  2. >Sevgili Tuguna,benim de Can'ım 20 aylık oldu..Diş hikayeni okuyunca benim de gözümde canlandı yaşadıklarımız …İnsan nasıl da unutuyor herşeyi..Bizim dişlerimiz bitti,son 4 kaldı sadece ona da daha var.Can en çok köpek dişlerini çıkarırken zorlandı.Size de kolay gelsin :)Güzel bir yaz geçirmeniz dileğiyle ..

    kocasını seven kadın

    Temmuz 3, 2009 at 3:54 pm

  3. >gecmıs olsun canım.dış donemını kolay atlatırsınız umarım.ya bu zor donemlerı gorunce korkuyorum aslında cocuktan.

    Dolunay

    Temmuz 3, 2009 at 4:36 pm

  4. >Büyüdükçe daha yakışıklı oluyor Umud =) Dişlerini de ağrısız sızısız çıkarır inşallah, kıyamam😦

    Roxana

    Temmuz 3, 2009 at 5:49 pm

  5. >Oyyy maşallah ona (:

    Vespa GirL Make Up

    Temmuz 3, 2009 at 8:16 pm

  6. >Tugunacım çok tatlı yazmışsın, düşünüyorum da Umud büyüdüğünde buraya yazdıkların ona harika bir anı olacak.🙂

    Marjo on makeup frenzy

    Temmuz 3, 2009 at 8:59 pm

  7. >Maşallah canım çok tatlı:)Geçmiş olsun…

    ozerella

    Temmuz 4, 2009 at 8:58 am

  8. >Ebvatacim gercekten baska, biz de seni cok optuk:)KSK cok haklisin, gecip gidiyor ve unutuluyor, ben bu gaz problemi nasil biter diye dusundugum gunleri bile hayal meyal hatirliyorum. Neyse ki Can buyumus atlatmis:)Dolunay cok sagol, aslinda guzel zamanlar zorluklardan kat kat fazla oluyor bebekle, korkma:)Roxana cok sagol, insallah!Vespacim:)Marjom ben de bazen dusunuyorum buyudugunde bu yazdiklarimi okudugunu, ben biraz da onunla ilgili olan seyleri bizzat Umud icin yaziyorum zaten.Ozerella tesekkur ederim, cok sagol:)

    tuguna

    Temmuz 4, 2009 at 6:39 pm

  9. >Tuguna, ne tatlı bişey bu ya.. Bu aylık hikayelerinizi okumaya bayılıyorum. Günlük gibi sanki ve ilerisi için çok güzel bir anı.. Umud'u ve onunla yaşadıklarınızı o kadar güzel anlatıyorsun ki insanın biran önce anne olası geliyor🙂 Allah sizi hiç ayırmasın ve sağlık ve mutluluğunuzu hiç eksik etmesin canım.. :**

    Shopaholic

    Temmuz 4, 2009 at 9:02 pm

  10. >Vay be 1 ay daha geçmiş..Derya ablası onun yanaklarını yer bitirir, velete bak ya çok tatlı;)Çok yakışıklı olucak bu çocuk büyüyünce söylemedi deme;)

    JustMakeup

    Temmuz 5, 2009 at 12:09 pm

  11. >Shopaholic sagol canim, ben de cok keyifle yaziyorum. Gercekten hem unutup gitmemek icin hem de ani olmasi icin hosuma gidiyor yazmak. Amin canim cok sagol.Deryacim gecti bile valla:) Bence de benim bu sipam pek yakisikli olacak, kiskanirim da ben valla kizlardan nolcak bilmiyorum:P

    tuguna

    Temmuz 5, 2009 at 12:38 pm

  12. >cok cok tatlı..gun gectikce daha da tatlılasıyor bu tatlı bebis annesi.

    Hello Kitty

    Ağustos 3, 2009 at 5:04 pm

  13. >Çok tesekkürler:)

    tuguna

    Ağustos 3, 2009 at 8:42 pm


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: